2.

Κέδρου ξύλο  ίσως το καλύτερο για παιδικές χαρές και κήπου

 

 

 

 

 

 

 

επειδη ειναι πληρης προστατευμενο κια βαμενο εξ αρχής (σε σύγκριση με το πευκο ) δεν χρειαζεται βερνίκι προστασίας  για 4-5 χρόνια για εξωτερικές συνθήκες του καιρού 

​​​​​​​​​είναι ένα εξαιρετικό ξύλο που γνωστό για τη μοναδική φυσική ομορφιά του και την αξιοσημείωτη σταθερότητά του

είναι σχετικά μαλακό ξύλο, η σταθερότητα των διαστάσεων του είναι αξιοσημείωτη,συμβαίνει εξαιτίας της χαμηλής πυκνότητάς του και στον ελάχιστο παράγοντα συρρίκνωσης.

Τα ξύλα αυτά περιέχουν στη μάζα τους χημικές ουσίες, όπως π.χ. οι ταννίνες και ρητινικά οξέα, που συντηρούν το ξύλο και το καθιστούν σχεδόν απρόσβλητο από παθογόνους μικροοργανισμούς.

Για τα ξύλα αυτά αρκεί να κάνουμε εμβάπτιση σε συντηρητικό ή επάλειψη με πινέλο, εάν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσουμε σε κατασκευές που έρχονται σε επαφή με το νερό και το έδαφος.

Εχει εξαιρετική αντοχή στην υγρασία ,είναι ένα από τα λίγα ξύλα που διατηρούν τη σταθερότητά τους μακροπρόθεσμα, εξασφαλίζοντας την αντοχή των έργων σας.

κατάλληλο για παιδικές χαρές  λογω του οτι ειναι πολυ ανθεκτικό στις καιρικές συνθηκες

​​

3.

Οξιά ξύλο

δημοφιλής επιλογή για τους  κατασκευαστές παιχνιδιών επειδή είναι σκληρό ξύλο, ισχυρό και βαρύ ξύλο αλλά και σχετικά οικονομικό.

πολύ ανθεκτικό με λεπτό κόκκο που σημαίνει ότι υπάρχουν λιγότερα θραύσματα. 

.Έχει μία λεπτή και σφιχτή υφή. Το ξύλο οξιάς έχει πολύ ελαφρύ χρώμα και έχει μεγάλη αντοχή. Είναι ένα δημοφιλές ξύλο για έπιπλα και θα δώσει στο δωμάτιό σας ένα ζεστό αίσθημα. Με το ομαλό φινίρισμα αποκτά μία όμορφη γυαλάδα.

​

​

​

​

​

​

​

 

4. Σφενδάμι ξύλο

είναι βαρύ και εξαιρετικά ανθεκτικό, και όπως η οξιά και είναι υποαλλεργικό και ασφαλές για τρόφιμα, γεγονός που το καθιστά ιδανική επιλογή για μωρά και νήπια 

 

5. Σημύδα

τύπος σκληρού ξύλου που είναι εξαιρετικά δημοφιλής στα παιδικά παιχνίδια.

Όπως και τα άλλα, είναι ανθεκτικό και δεν θρυμματίζεται εύκολα.

Επιπλέον, η σημύδα είναι ελαφρύτερη από το σφενδάμι και είναι επίσης λιγότερο ακριβή.

 

6. Καουτσούκ

πολύ φιλικό προς το περιβάλλον και βιώσιμο ξύλινο παιχνίδια , θεωρείται σκληρό ξύλο μέσης πυκνότητας ,είναι απαλλαγμένο από συντηρητικά και θεωρείται ασφαλές για τα παιδιά.

​​

7.Βελανιδιά

είναι ένα πολύ δημοφιλές ξύλο, είναι πολύ σκληρή και βαριά.

Είναι γνωστό ότι έχει υπέροχη ανοιχτή σήμανση των ρόζων ξύλου.

Η βελανιδιά μπορεί να αγοραστεί σε δύο αποχρώσεις, λευκή, η οποία είναι χρώματος γκρίζου / καφέ χρώματος ή κόκκινη, η οποία είναι πολύ παρόμοια αλλά με εμφανή κοκκινωπή απόχρωση.

​8.Φλαμουριά  είναι ένα σκληρό ξύλο το οποίο είναι γνωστό για τις εξαιρετικές ικανότητες κάμψης του. Χρησιμοποιείται κυρίως για λυγισμένα κομμάτια επίπλων, όπως καρέκλα με καμπύλες πλάτες. Η φλαμουριά είναι ανοιχτό καφέ χρώμα με ευθύγραμμη υφή.

 

9.Mαόνι

είναι ένα ακριβό σκληρό ξύλο και ποικίλει σε χρώμα από ένα μεσαίο καφέ έως ένα βαθύ κόκκινο καφέ, ανάλογα με την ηλικία του.

Πρόκειται για ένα πολύ παραδοσιακό, ευπροσάρμοστο και δημοφιλές είδος ξύλου.

​

10.Καρυδιά

είναι ένα σκληρό ξύλο και είναι γνωστό για την αντοχή του, με ευαίσθητη υφή και πλούσιο σε σοκολάτα καφέ χρώμα, ωστόσο υπάρχουν και πιο ανοιχτές αποχρώσεις. Η καρυδιά  είναι ένα πολύ ευπροσάρμοστο ξύλο, προσφέροντας μια ποικιλία αποχρώσεων  για να συμπληρώσετε το ντεκόρ σας.

​

​

11. 

Acacia ψευδακακία (Robinia pseudoacacia)

ίσως το καλύτερο μαζι με το ξύλο λευκού κέδρου για εξωτερικούς χώρους. σε Παιδικές Χαρές

 

Δέντρο μαγικό, κρατάει μακριά την κακία των ανθρώπων & λέγεται ότι η Κιβωτός της Διαθήκης φτιάχτηκε από ξύλο ακακίας.

 Ακόμα και σήμερα, η ακακία συμβολίζει τη δύναμη, τη σταθερότητα και τη μακροβιότητα.

 το γένος Acacia βαφτίστηκε έτσι από την αρχαιοελληνική λέξη «ακή»

• προέρχεται από το ομώνυμο δέντρο Acacia
• φύεται κυρίως σε περιοχές της 
• Αφρικής, της Ασίας και της Αυστραλίας.
• ​​

Η πρώτη γνωστή ως μαύρη ακακία (Acacia Melanoxylon) και προέρχεται από την Ωκεανία, αν και στην πραγματικότητα δεν είναι εντελώς μαύρη και η δεύτερη γνωστή ως «ψεύτικη ακακία» (Robinia Pseudoacacia) της οποίας η καταγωγή είναι κυρίως από τη Βόρεια Αμερική.

Η Ρομπίνια ή «ψεύτικη ακακία» είναι αυτή για την οποία μιλάμε γιατί είναι και η πιο συνηθισμένη και στην οποία συνήθως αναφερόμαστε όταν μιλάμε για ξύλο ακακίας.

Στην Ευρώπη και την Ελλάδα, κυρίως χρησιμοποιείται η ψευδακακία (Robinia pseudoacacia), η οποία έχει παρόμοιες ιδιότητες και εμφάνιση.

Το ξύλο της ακακίας είναι σκληρό, με όμορφες, κυματιστές ίνες και πλούσια, γήινα χρώματα – από χρυσαφένιες αποχρώσεις μέχρι βαθιά καφέ και κοκκινωπές νεράδες. Είναι ένα ξύλο που δεν περνά απαρατήρητο: σε κάθε κομμάτι του φαίνεται η ενέργεια της φύσης.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Αρκετές μελέτες υποστηρίζουν ότι το ξύλο της ακακίας ακόμα και αν δεν υποστεί καμία προστασία ή επεξεργασία με συντηρητικά και βερνίκια, μπορεί να διαρκέσει έως και 40 χρόνια. 

Επίσης δεν γρατζουνιέται εύκολα, ενώ οι ανθεκτικές στο νερό ιδιότητές του μας υπόσχονται ότι δεν θα παραμορφωθεί εύκολα και μας δείχνει πως είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στους μύκητες. Έτσι η ακακία είναι φυσικά αντιβακτηριακή και επομένως είναι ασφαλής στη χρήση για την προετοιμασία ή το σερβίρισμα φαγητού.

Αρκετοί το χρησιμοποιούν και λόγω της μεγάλης ανθεκτικότητας που διαθέτει, στην κατασκευή δοκών στήριξης για την κατασκευή κτιρίων αλλά και λόγω της ομορφιάς και του εξαιρετικού του φινιρίσματος  χρησιμοποιείτε επίσης στην γλυπτική για την κατασκευή μπολ και για διάφορες άλλες διακοσμητικές χρήσεις, σε πλοία, στους σιδηροδρόμους χάρη στην μεγάλη αντοχή του και σε φράχτες. 

Επίσης το ξύλο της ακακίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ιδανικά σε δάπεδα σπιτιού απαριθμώντας αρκετά πλεονεκτήματα σε σχέση με κάποιο άλλο ξύλο. Έτσι κάθε σανίδα δαπέδου από ακακία που τοποθετείτε αφήνει μια ευχάριστη διαφορά στο χρώμα και το σχέδιο από καφέ σε κόκκινο και χρυσό φωτίζοντας έτσι το δωμάτιο, είναι δύσκολο να υποστεί ζημιές και γρατζουνιές από την μετακίνηση επίπλων και την χρήση των παπουτσιών (ορισμένοι προμηθευτές προσφέρουν ακόμα και εγγύηση 40 ετών για το ξύλινο δάπεδο ακακίας), έχει φυσική αντίσταση στο νερό με αποτέλεσμα να μη διογκώνεται στο χρόνο κατά το σφουγγάρισμα του σπιτιού ή σε περιοχές με αυξημένη υγρασία καθώς η ακακία μπορεί να επιβιώσει σε τέτοιες περιοχές για χρόνια και τέλος είναι ανθεκτικό στα παράσιτα του ξύλου αυξάνοντας έτσι την ζωή του

Στην Ευρώπη και την Ελλάδα, κυρίως χρησιμοποιείται η ψευδακακία (Robinia pseudoacacia), η οποία έχει παρόμοιες ιδιότητες και εμφάνιση.

Στην κλίμακα Janka, μετρά 1.500–2.200 lbf, ανάλογα με το είδος και την περιοχή προέλευσης. Είναι ξύλο βαρύ, με πυκνότητα που ξεπερνά τα 750 kg/m³, και αυτό την κάνει ιδανική για χρήσεις που απαιτούν αντοχή.

Είναι σκληρότερη από όλα τα σκληρά ξύλα με μεγάλη πυκνότητα και ανθεκτικότητα, με πολυκατευθυντική δομή και αυξημένη αντίσταση στην τριβή, γεγονός που καθιστά δύσκολη την επεξεργασία της όταν στεγνώσει. Είναι αρκετά λείο ξύλο και ακόμη περισσότερο όταν γίνεται επεξεργασία του. Ο καρδιά του κορμού είναι χρωματισμένη με ένα υπέροχο χρώμα που κυμαίνεται από ανοιχτό καφέ έως σκούρο κόκκινο με σκούρες φλέβες και το σομφό είναι κιτρινωπό ή ανοιχτό καφέ με αποτέλεσμα το ξύλο της ακακίας να εμφανίζεται σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων ανάλογα με το κάθε κομμάτι του ξύλου.

Αντέχει πολύ καλά στην υγρασία και τις μεταβολές θερμοκρασίας, και αυτό την καθιστά κατάλληλη ακόμα και για εξωτερικές εφαρμογές. Στην κουζίνα, αυτή η ανθεκτικότητα μεταφράζεται σε μεγάλη διάρκεια ζωής και περιορισμένη ανάγκη για συντήρηση.

Σε αντίθεση με πολλά άλλα ξύλα, η ακακία παρουσιάζει υψηλή αντοχή στην υγρασία και δεν στρεβλώνει εύκολα με την αλλαγή των καιρικών συνθηκών

 

Είναι ένα σκληρό και ανθεκτικό ξύλο, με ιδιαίτερα πλούσια και "ζωντανή" όψη, που ξεχωρίζει για τα φυσικά του νερά και τις γήινες αποχρώσεις του.

Χάρη στην αντοχή του και την εξαιρετική του αισθητική, το ξύλο ακακίας χρησιμοποιείται ευρέως σε τραπέζια, πάγκους, ράφια, καρέκλες αλλά και σε διακοσμητικά στοιχεία, τόσο για εσωτερικούς όσο

και για εξωτερικούς χώρους. σε Παιδικες Χαρες

ΕΝ71 & ΕΝ 1176-77   για ιδιώτες και δημόσιο  σχολεία

το μόνο που δεν χρειαζεται  Χημικό Εμποτισμό, (σε σχέση με το Πεύκο κα) 

Μετα απο πολλά χρόνια καλο ειναι ενα περιοδικό λάδωμα με Πιστοποιημένo Οικολογικό Βερνίκι Νερού Ξύλαυ ασφαλές για παιδικά παιχνίδια 

 

Κατασκευασμένα είδη ξύλου

 

Νοβοπάν

 είναι κατασκευασμένο από ξύλο, κατασκευασμένο από τσιπς και ξυλάκια που είναι συνδεδεμένα μαζί με ρητίνη. Το νοβοπάν είναι εξαιρετικά δημοφιλές κατά την κατασκευή επίπλων, ειδικά επίπλων Ikea.

Είναι ένα πυκνό ξύλο και χρησιμοποιείται συνήθως με μια επενδυμένη επιφάνεια που χρησιμοποιείται για έπιπλα και επιφάνειες εργασίας.

 

MDF

 είναι πολύ ισχυρό και είναι πολύ πιο δημοφιλές από ότι σκέφτονται οι άνθρωποι. Στην πραγματικότητα, πολλοί θα εκπλαγούν για το πόσα έπιπλα MDF είναι γύρω τους.

Με την ισχυρή / πυκνή δομή του, τα έπιπλα σας είναι πιθανό να διαρκέσουν πολύ περισσότερο από ό, τι περιμένετε, ωστόσο δεν είναι συμπαγές ξύλο.

Το MDF είναι εξαιρετικά δημοφιλές με την Ikea, έναν άλλο κορυφαίο έμπορο επίπλων.Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα έπιπλα που κατασκευάζονται με MDF θα έχουν ένα ξύλινο καπλαμά σε αυτό για να του δώσει μια τελειωτική αφή.

Κόντρα Πλακέ

είναι ένα πολύ ισχυρό κατασκευασμένο ξύλο, όπως είναι η συσσώρευση στρώσεων ξύλινων καπλαμάδων που συγκολλούνται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν ένα επίπεδο λείο φύλλο ξύλου.Είναι δημοφιλής στις βιομηχανίες επίπλων και δαπέδων λόγω της εγγενούς αντοχής τους στη στρέβλωση λόγω της συγκολλημένης διασταυρούμενης κατασκευής.

 

Μελαμίνη

αναφέρεται σε ένα λεπτό στρώμα ξύλου που κόβεται από την περιφέρεια ενός δέντρου. Στη συνέχεια συνδέεται με ένα πυκνό κομμάτι ξύλου, το οποίο είναι συνήθως MDF, μοριοσανίδες ή κόντρα πλακέ.

Οι μελαμίνες είναι διαθέσιμες σε πολλά μεγέθη, που κυμαίνονται από 3 έως 6 χιλιοστά πάχους.

Πολλοί άνθρωποι υποθέτουν λανθασμένα ότι τα έπιπλα από μελαμίνη είναι φθηνότερα από τα στερεά ξύλα.

Ωστόσο, οι μελαμίνες χρησιμοποιούνται συχνά στα κομμάτια επίπλων υψηλών επιπέδων και μπορεί να είναι πιο δαπανηρές από το συμπαγές ξύλο.Ο τρόπος για να διαπιστώσετε εάν το έπιπλο σας είναι από μελαμίνη είναι κοιτάζοντας τις άκρες και εξετάζοντας εάν οι γραμμές κόκκων τρέχουν από πάνω και πάνω από τις άκρες του ξύλου.

Ως μελαμίνη είναι πραγματικό ξύλο, θα δέχεται λεκέδες και τελειώνει σαν μασίφ ξύλο.

​

​

Εμποτισμός του ξύλου 

οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για τον εμποτισμό του ξύλου διακρίνονται σε διάφορες κατηγορίες από τις οποίες οι σπουδαιότερες είναι τα έλαια και τα υδατοδιαλυτά εμποτιστικά.

Στα έλαια υπάγεται το κρεόζωτο ή αλλιώς πισσέλαιο, με το οποίο εμποτίζουμε υπό πίεση τους στύλους δικτύων τηλεφώνου και ρεύματος, τους στρωτήρες σιδηροδρόμων, και ξυλεία περιφράξεων. Πρόκειται για ελαιώδες υγρό με οσμή πίσσας, το οποίο παράγεται από την ξηρή απόσταξη των λιθανθράκων. Είναι πολύ διαδεδομένο και αποτελεσματικό συντηρητικό ξύλου και σε καμία περίπτωση δεν χρησιμοποιείται σε κατασκευές εσωτερικού χώρου, ή κατασκευές με τις οποίες ο άνθρωπος ή τα ζώα έρχονται σε επαφή.

Στην κατηγορία των υδατοδιαλυτών εμποτιστικών υπάγονται διάφορα άλατα ή οξείδια αλάτων του βορίου, χρωμίου, ψευδαργύρου, χαλκού κ.α. Ο συνδυασμός των αλάτων αυτών μας δίνει πολύ αποτελεσματικά εντομοκτόνα μυκητοκτόνα συντηρητικά του ξύλου, τα οποία βρίσκουν παγκόσμια χρήση.

Τα τελευταία χρόνια έχει απαγορευθεί η χρήση των αλάτων του αρσενικού (γνωστά ως άλατα CCA) για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος και του ανθρώπου. Τα πλέον ασφαλή από τα άλατα αυτά, είναι τα άλατα βορίου και χαλκού. Τα εμποτιστικά αυτά δεν διατίθενται σε ιδιώτες και ερασιτέχνες, αλλά μόνο σε μονάδες εμποτισμού ξυλείας.

Σήμερα στη χώρα μας τα κυριότερα εν χρήσει εμποτιστικά είναι τα Tanalith-E και τα Celcure & Impralit που βασίζονται σε ενώσεις αλάτων του χαλκού (Cu) και σε αζόλες.

 

Για ατομική χρήση βρίσκει κανείς σε καταστήματα χρωμάτων μια πληθώρα συντηρητικών ξύλου, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον οποιοδήποτε, αρκεί να ακολουθούνται σωστά οι οδηγίες χρήσης.

 

Τα συντηρητικά αυτά διακρίνονται σε καθαρά εντομοκτόνα (όπως το worm killer, to insect killer, εντομοκτόνο της Cuprinol, της Adler, της Gori κ.α.) και σε καθαρά μυκητοκτόνα (fugicides ή antistain πολλών εταιρειών), τα οποία δυστυχώς λόγω άγνοιας πωλούνται ως εντομοκτόνα, δηλ. για το σαράκι του ξύλου των επίπλων. Υπάρχουν επίσης και τα γενικής χρήσης (εντομοκτόνα και μυκητοκτόνα) πολλών εταιρειών, όπως τα: Xyladecor, Bondex, Clowsil, Cuprinol κ.α.

Καλό είναι όταν θέλουμε να προστατεύσουμε μια κατασκευή από το σαράκι, να ζητάμε καθαρά εντομοκτόνο και να βεβαιωνόμαστε ότι αναγράφεται στην ετικέτα του κατασκευαστή. Το ίδιο όταν πρόκειται για σάπισμα του ξύλου σε στέγες ή σε κουφώματα, θα πρέπει να βεβαιωνόμαστε ότι αγοράζουμε μυκητοκτόνο. Είναι επίσης απαραίτητο να ακολουθούμε τις οδηγίες του κατασκευαστή και να βεβαιωνόμαστε ότι πρόκειται για προϊόν, το οποίο υπάρχει η απαραίτητη άδεια από τον αρμόδιο φορέα. Αυτό θα πρέπει να αναγράφεται επίσης στην ετικέτα.

Μέθοδοι εμποτισμού 

Oι πιο αποτελεσματικές μέθοδοι εμποτισμού του ξύλου είναι αυτές που γίνονται σε κλειστό κύλινδρο με άσκηση πίεσης και κενού μέσα στον κύλινδρο. Με τον τρόπο αυτό το υγρό εμποτιστικό εισχωρεί μέσα στα κενά του ξύλου και έτσι επιτυγχάνεται πλήρης προστασία του ξύλου.

 

Η μέθοδος αυτή είναι η πιο αποτελεσματική και επιβάλλεται σε εξωτερικές εφαρμογές του ξύλου και ειδικότερα όταν η κατασκευή μας έρχεται σε επαφή με το έδαφος ή το νερό ή είναι μέσα στο έδαφος (στύλοι, στρωτήρες, περιφράξεις, γέφυρες, μη εμφανείς στέγες, κλπ).

Όταν η κατασκευή μας δεν κινδυνεύει από μύκητες, τότε μπορεί να εφαρμοσθεί ο εμποτισμός του ξύλου με τη μέθοδο της απλής εμβάπτισης. Η μέθοδος αυτή είναι αρκετά διαδεδομένη στην ελληνική αγορά για κατασκευές στεγών, όπου χρησιμοποιούνται τα βορικά άλατα.

Αυτό που θα πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι, το εμβαπτισμένο ξύλο έχει μόνο επιφανειακή επάλειψη και όχι σε βάθος, σε αντίθεση προς το εμποτισμένο υπό πίεση που παρέχει απόλυτη προστασία. Η διάκριση αυτή πρέπει να ελέγχεται από την διαφορά του χρώματος, με μικρό μαχαιράκι, διότι υπάρχει μεγάλη διαφορά στην τιμή.

 

Εφαρμογές εμποτισμού και τι πρέπει να γνωρίζουμε 

Θα πρέπει να τονίσουμε ότι τα εμποτισμένα ξύλα που βρίσκει κάποιος σήμερα στην αγορά, είναι κυρίως το πεύκο και το έλατο.

Το εμποτισμένο πεύκο είναι ασφαλώς πολύ καλύτερο για τεχνικούς λόγους.

Το έλατο και η ερυθρελάτη δεν εμποτίζονται εύκολα, ούτε το ίδιο καλά και ομοιόμορφα.

​Οι πιο ενδεικνυόμενες εφαρμογές του εμποτισμένου ξύλου για τα ελληνικά δεδομένα, είναι οι κατασκευές ξύλου οι οποίες έρχονται σε άμεση επαφή με το χώμα και το νερό και οι κατασκευές που κινδυνεύουν από ξυλοφάγα έντομα.

Τέτοιες κατασκευές είναι οι περιφράξεις, οι στύλοι, οι πέργκολες, οι ξύλινες στέγες, οι σκελετοί των ξύλινων κτιρίων δηλ. το εσωτερικό της τοιχοποιίας που αποτελείται από καδρόνια και επενδύεται εξωτερικά.

Άλλες εφαρμογές είναι αυτές που χρησιμοποιούνται στη γεωργία και κτηνοτροφία όπως τα υποστηρίγματα αμπελώνων και δένδρων, σε θερμοκήπια, υπόστεγα, ξυλοναυπηγική, κατασκευές σε λιμάνια, μαρίνες, προβλήτες, στοές μεταλλείων, γέφυρες, θεμελιώσεις ξύλινων σπιτιών κ.α.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι στο εμποτισμένο ξύλο με άλατα βορίου, χαλκού κλπ. δημιουργείται ένας πολύ σταθερός χημικός δεσμός μεταξύ των μορίων της κυτταρίνης του ξύλου και των αλάτων (fixation) ο οποίος δεν επιτρέπει την έκπλυση των αλάτων στο περιβάλλον και κατά συνέπεια δεν υπάρχει κίνδυνος για το περιβάλλον και για αυτόν που θα χρησιμοποιήσει το εμποτισμένο ξύλο, ή την ξύλινη κατασκευή.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ξύλινοι στύλοι διατηρούνται χωρίς να σαπίζουν για 40 και πλέον χρόνια.

Αυτό είναι δεδομένο της επιστήμης η οποία μελετάει το θέμα των συντηρητικών του ξύλου για πολλές δεκαετίες.

Το μόνο που πρέπει να προσέχουμε είναι πως το ξύλο θα πρέπει να είναι ξηραμένο μετά τον εμποτισμό του, διότι η χημική αυτή ένωση ολοκληρώνεται με το πέρας της ξήρανσης του ξύλου.

Πηγή ewood.gr

• Απαγορεύεται αυστηρά η καύση του εμποτισμένου ξύλου σε σόμπες και τζάκια. Τα αέρια της καύσης τους, περιέχουν τοξικές ενώσεις για τον άνθρωπο.

• Τα εμποτισμένα ξύλα που δεν χρειάζονται, θα πρέπει να θάβονται ή να καίγονται σε ειδικούς κλιβάνους αποτέφρωσης και η τέφρα τους να θάβεται, γιατί μπορεί να μολύνει πόσιμο νερό ή τα φυτά.

• Ξύλα που είναι εμποτισμένα με άλατα αρσενικού, έχουν πλέον απαγορευθεί για λόγους που έχουν να κάνουν κυρίως με την ρύπανση του περιβάλλοντος και συγκεκριμένα με την τύχη της κατασκευής, όταν πια καταστραφεί. Ανάλογη απαγόρευση υπάρχει σε πολλές χώρες για τα άλατα χρωμίου.

• Απαγορεύεται αυστηρά η οποιαδήποτε χρήση της τέφρας, από καμένο εμποτισμένο ξύλο. Το αρσενικό είναι προσθετικό δηλητήριο, δηλ. δεν εξαφανίζεται με κανένα τρόπο ακόμη και όταν καεί, αφού παραμένει στη στάχτη, η οποία μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ρύπανση στο περιβάλλον.

Για λόγους προληπτικούς, αυτός που εργάζεται στην κατασκευή πρέπει να φοράει γάντια, ενώ απαγορεύεται η λείανση του εμποτισμένου ξύλου.

​​​​​Όταν αγοράζει κανείς εμποτισμένο ξύλο θα πρέπει να ενημερώνεται για το είδος του εμποτιστικού και να βεβαιώνεται ότι πρόκειται για επιτρεπόμενο συντηρητικό.